خیلی جالب بود ؛

روز جمعه ‍، در کلاس درس ، مشغول بگو بخند با بچه ها بودم . این شوق را داشتیم که از لحظات کلاس بهره ها ببریم . کسی به فکر ساعت پایان کلاس نبود . اتفاقات خوشی در حال وقوع بودند .

.

.

.

یکی از مسؤولان دانشگاه وارد شد  و گفت : « بچه ها ! یک خبر خوب ؛ هفته ی بعد به دلیل همزمانی با عید قربان کلاستان تشکیل نمی شود » ! ! !‌ !

هر چه به چهره ی بچه ها نگاه کردم ، نشانی از شادی برای تعطیلی ندیدم .

غمگین شدم از حرف آن مقام محترم .

به یاد روزی افتادم که هاتفی از غیب ، در گوشم گفت : « وای بر تو اگر روزی شاگردانت برای نیامدنت خوشحال شوند » .

.

.

.

از شادی نکردن شاگردانم به خودم بالیدم . این ، بهترین خبر برای من بود .